Buurtkerk Oude Westen
& Eetgroep

Vanuit het Bestuur van het Wijkpastoraat

Jammer hoor allemaal. Geen feestelijke bijeenkomsten met elkaar. Er was geen kerstavondfeestje na de dienst, dat zijn we toch een beetje gewend de laatste jaren. Er komt geen nieuwjaarsbijeenkomst in BMVier. De inloop in de Union gaat op halve kracht nog een beetje door. Er was een kerstdiner voor de eetclub maar, het moest wel door iedereen afgehaald worden en meegenomen. We moeten maar blij zijn dat het corona-virus toch een beetje onze deuren voorbij lijkt te gaan, laten we hopen en eraan werken dat dat zo blijft. 
Vanuit het bestuur zijn we druk geweest om de financiën voor 2021 rond te krijgen. Dat lijkt gelukkig weer redelijk te lukken. Ook bezetting voor de uitvoering van onze projecten, met uren te besteden door onze professionals, is duidelijk aan het worden. En nu maar hopen dat corona niet opnieuw veel roet in het eten gaat gooien. 
We zijn als stichting nu zo’n 7 jaar aan de slag. Het bestuur bestaat op dit moment uit zeven bestuursleden. Volgens onze statuten worden bestuursleden voor maximaal 4 jaren benoemd en daarna kunnen ze tot twee keer worden herbenoemd. Om niet het risico te lopen dat meerdere bestuursleden op hetzelfde moment aftreden is er een rooster van aftreden gemaakt. Deze maand januari zou Jamila Talla aftreden. Gelukkig was ze beschikbaar om herbenoemd te worden. Zij is al vanaf de start van onze stichting bestuurslid. Jamila komt oorspronkelijk uit Afghanistan en is ook een van de gastvrouwen van ons vrouwenhuis Rosa.  Ook vanaf het begin is Jaap de Jong bestuurslid, hij is onze secretaris.  Al ruim vier jaar is Nico Bos bestuurslid, hij is ook een vooraanstaand gemeentelid van de BMVier-kerk. Ook bestuursleden zijn Akke Gerritsen en Dick Minnema, Dick is tevens de penningmeester van de stichting. Een jaar geleden is als bestuurslid toegetreden Mak Olieman. Hij speelt een belangrijke rol in ons nieuwe project ‘Kinderkansen in West’.
   
Aat de Groot, januari 2021 


Vanuit het project kinderkansen in West

Er is veel te zeggen over het project Kinderkansen in West. Het werk lijkt stil te vallen door de corona-crisis: we kunnen de mensen met armoedeproblematiek niet live bij elkaar roepen, dat mag niet. Ik merk dat de mensen zich terugtrekken in de overlevingsstand. Desondanks lukt het me om met steeds meer sleutelfiguren in de wijk contact te hebben. Uit die contacten blijkt dat de strijd tegen de armoede in de wijk niet echt meer gevoerd wordt, er is meer berusting dan verzet. Uit die contacten blijkt ook dat er nog steeds grote zorgen leven in de wijk over het welzijn van de kinderen en jongeren. Ik merk dat die zorg mensen in allerlei richtingen drijft om hulp te zoeken, maar dat er geen echt informeel middelpunt is in de wijk. En dat middelpunt zou het Wijkpastoraat mooi kunnen zijn. Verder merk ik ook dat de mensen van elkaar niet weten - of: willen weten - welke problemen er zijn in de gezinnen. Gaandeweg merk ik door gesprekken welke problemen dat zijn: geld voor het huishouden, wonen in redelijk kleine huizen, problemen met opvoeden en zorg voor kinderen, drugs en andere criminaliteit. Het moeilijkste - en toch ook weer het begrijpelijke - vind ik dat mensen met al deze kwesties terugkruipen in huis. Logisch, met deze dingen loop je niet te koop. Ik heb een actie bedacht om toch nog 1-op1 meer aan de praat te komen met de mensen in de wijk: een mondkapjes-actie. Van een gulle gever heb ik heel veel mondkapjes gekregen en die wil ik gaan uitdelen, maar ik doe er wel een klein briefje bij over de activiteiten en de bedoelingen van het Wijkpastoraat Rotterdam-West.
 
Vriendelijke groet, 
Bart

Brief van Bernadette

Lieve allemaal,

Ondertussen is het ineens voorjaar, na een prachtige winterweek.
Niet voor iedereen prachtig, want durf je met die gladheid wel naar buiten, of hoe voorzichtig moet je zijn als je op je fiets alle nieuwsbrieven en liturgieën rondbrengt (Katinka)? Wel prachtige foto’s doorgestuurd gekregen van mensen genietend op het ijs.  
Ondertussen gaan mijn gedachten uit naar degenen die zich opgesloten voelden in hun huis, of gevallen zijn.. iedereen veel sterkte en hopelijk kunnen we weer gauw allemaal buiten van de natuur genieten.
In de nieuwsbrieven houdt Katinka ons op de hoogte van het wel en wee van mensen en de gebeurtenissen in de wijk. Nu de tijd voor Pasen, de veertigdagentijd, is begonnen, worden we opgeroepen naar elkaar om te kijken. In een interview met Bea lezen we waar zij allemaal mee bezig is. Van veel mensen weten we hoe ze overeind blijven door middel van hulp van anderen en ook hoe velen van ons anderen helpen het leven vol te houden.  
Dat maakt onze gemeenschap van de Buurtkerk sterk. We houden contact met elkaar. Wel merk ik dat het eigenlijk nooit genoeg is… een telefoongesprek met iemand  of een kaart maakt nog steeds iedereen blij. Je praat weer eens over andere dingen of je kan even je hart luchten. En je weet dat je er nog bij hoort, dat je gezien en gehoord wordt. 

Daarom doe ik toch een oproep: Stuur de komende tijd elkaar een kaartje of bel eens iemand op. Gewoon om te vragen hoe het gaat. Om te laten weten dat we aan elkaar denken. Als je geen nummer weet of geen adres hebt, laat het maar weten, ik geef het aan je door. 
Misschien kan ik je ook laten weten wie er blij is met een gesprekje en wie graag kaartjes krijgt…

Kom doe mee, versterk de band
Samen zoeken wij een nieuw land
De droom van God leeft diep in ons hart
Vandaag begint een nieuwe start !

Bernadette       bernadettelengkeek@kpnmail.nl


Lieve Buurtkerkers,

Ik zit achter mijn bureautje. Er klinkt een cd van Taize door een kleine box. “Wait for the Lord, who’s day is near. Wait for the Lord. Keep watch , take heart.” Vrij vertaald: “Wacht tot de Heer komt. Dat duurt niet lang meer. Wees er bedacht op en houd moed.”
Dierbare muziek, die meegaat door de jaren. De liedjes zijn tijdloos. En ik kan er zomaar rustig van worden, zomaar hoop uit putten. 
Bij de broeders van Taizé in Frankrijk komen ook al lange tijd geen bezoekers, pelgrims meer. Wat zal dat raar zijn voor ze. Dat hebben de broeders vanaf het ontstaan van hun gemeenschap nog nooit gehad, vermoed ik. Maar over de hele wereld zullen de Taizé-liedjes blijven klinken, ik weet het zeker. 
De afgelopen maanden waren ook wij helaas nog niet in staat om elkaar weer te ontmoeten.
Al leek het er bijna wel op in de kerstviering! Wat ontzettend leuk om de meesten van ons even in bewegend beeld met geluid te zien. En de kerstavondviering luidde echt de Kerst in. Iedereen hartelijk dank voor de medewerking aan dit digitale samenzijn.
We gaan nog even door met deze manier van Vieren. En de weken gaan gek genoeg toch snel. Komende tijd nemen onze voorgangers Katinka, Herman, Akke, Jan en Bart ons mee via de vastentijd richting de Goede Week. Maar Pasen duurt nog wel even hoor.  
Via de App, via de link van email of via meeluisteren met BMVier is er elke zondag morgen een Viering te beluisteren. En wil je weer eens meezingen of heb je anderszins ideeën, laat het weten.
Iedereen alle goeds gewenst zo aan het begin van het nieuwe jaar en ik zeg gewoon: tot gauw!
Lieve groeten namens Groep Vieringen, Tytsia