Buurtkerk Oude Westen
& Eetgroep

Vanuit het Bestuur van het Wijkpastoraat

Vanuit het Bestuur van het Wijkpastoraat

Een aantal bulletins geleden schreef ik dat we eraan toe zijn om ons beleid wat beter onder woorden te brengen. We hebben wel een aantal documenten die je beleidsdocumenten zou kunnen noemen, maar een officieel beleidsplan hebben we eigenlijk niet. Regelmatig wordt er toch naar gevraagd door fondsen als we hen vragen een bepaald project te ondersteunen. De urgentie om te komen tot een beleidsplan wordt steeds meer gevoeld. Dus zijn we bezig om te komen tot een beleidsplan. Ik kan jullie verzekeren dat dat in Coronatijd niet meevalt. Want met een groepje mensen eens rustig bezig zijn met het bedenken en uitwerken van allerlei beleidspunten valt niet mee als je niet bij elkaar kan komen. Er begint wel wat te ontstaan, maar het aanhouden tegen en doorspreken met en meedenken van bijvoorbeeld onze adviesraad en andere groepen vrijwilligers zit er (nog) niet in. 
Een van onze belangrijke (zakelijke) beleidsvraagstukken bijvoorbeeld is, hoe lossen we het op dat onze inkomsten te veel afhankelijk zijn van de financiering van alleen projecten. Financiers willen financieel een project ondersteunen met een begin en een eind en dan eigenlijk ook nog voor hoogstens één jaar. Maar ja, veel van onze activiteiten hebben geen begin of eind. De eetclub bijvoorbeeld heeft (gelukkig) geen einddatum, die is er iedere woensdag. 
Een beleidsplan maken is dus een uitdaging.

Ook een uitdaging waren de financiën van coronajaar 2020. Onze projecten liepen anders dan gepland. Heel veel aandacht is besteed om onze financiers te informeren hoe we bezig waren in Coronatijd. Naar onze mening waren we heel goed bezig, maar niet zozeer met de projecten waar zij geld voor hadden gegeven. We kregen gelukkig bemoedigende reacties. We zijn nu in de fase dat er gerapporteerd wordt over de projecten van vorig jaar. We zijn benieuwd hoe dit gaat aflopen. Door Corona zijn ook minder kosten gemaakt, vooral omdat geplande activiteiten niet door konden gaan. Voor aantal projecten gaan we voorstellen bijdragen deels terug te geven of te reserveren voor uitgaven van 2021.   
Aat de Groot, april 2021 

Dankbaar moet je zijn, nederig en klein

Dankbaarheid .. Jan Prij gaf dat zo mooi aan in zijn overdenking en voorlezen van het sprookje geschreven door Rodaan Al Galidi. Het sprookje gaat over een soldaat die iemand moest doden, daar tegenop zag en toen zei : je mag nog eerst God danken voor ik je zal doden .. 
het ‘slachtoffer’ begon toen te danken en hield dat uren, dagen, jaren, eeuwen vol…. Niemand werd gedood en ook de soldaat was blij dat hij zijn opdracht niet hoefde uit te voeren. 

Dankbaarheid is een bijzonder onderwerp : vroeger was je gewoon voor alles God dankbaar, of dankbaar voor iets wat iemand voor je gedaan had of je gegeven werd. Robert Long maakte er ook een soort machtsverhouding van : degene die je iets gaf, werd daardoor ook je meerdere, dus dankbaarheid veroorzaakt dan vanzelf nederigheid.
Het is wel bijzonder dat de gedachte aan dankbaarheid ook anders kan, zoals : iets waarover je blij bent, wat je zomaar overkomt, zoals ergens liefde voor voelen of zomaar lekker de tijd hebben om stil te zitten. 
Feit is natuurlijk wel dat als je dankbare gedachtes toelaat, je je vanzelf gelukkiger gaat voelen… 
Elke morgen een mooi plaatje vol van dankbaarheid  via de Buurtkerkapp is zo’n oppepper in de ochtend, opstaan met dankbaarheid… soms sta je er niet voor open, ach… ook geen punt, het is zo verwijderd.

Maar het gaf mij wel een leuk idee voor dit bulletin : Op woensdag vraag ik het aan de mensen van de eetclub en verder zal ik een paar mensen bellen. Ik ga eens kijken wie mij wil antwoorden op de vraag :

Waar ben je in deze lastige tijd toch dankbaar voor ?


Waar ben jij in deze tijd dankbaar voor ?

                   Ans en Piet : We zijn dankbaar omdat we best nog een vrij leven hebben, we kunnen fietsen en wandelen. We zijn nu gevaccineerd en durven ook weer de stad in te gaan. We hebben veel plezier samen. In het begin waren we misschien wel angstig, maar nu stoort het ons als mensen te dichtbij komen !
                   Katinka: Ik was heel lang onrustig over deze tijd, dat gaat nu beter, er gebeuren veel mooie dingen. Mensen houden contact met elkaar, letten op elkaar, dat vind ik mooi, daar ben ik dankbaar voor.
                   Celestin: Ik ben dankbaar ervoor dat ik elke keer voor jullie kan koken. Dat jullie het lekker vinden. Dat is voor mij belangrijk.
                   Bernard: Ik ben dankbaar dat de Jumbo niet in Lockdown zit, dat geeft me wat te doen. Ken je die grap ? Een dominee en een priester lopen door de buitenwijken van de stad en praten gezellig, ook over dankbaarheid… er vliegt een reiger over en die laat poep vallen op de jas van de priester. De dominee zegt dan : weet je waar ik dankbaar voor ben ? Dat de koeien niet kunnen vliegen !!
                   Eva: ik ben gezond en ik kan en mag gewoon werken, elke woensdag jullie ontmoeten en ik kan jullie helpen, daar ben ik dankbaar voor. En de gezelligheid samen natuurlijk.
                   Peter: Gewoon zeg, ik ben blij dat ik adem haal, blij dat ik hier kan komen en nu een biertje van Aat krijg…
                   Arend: eigenlijk ben ik geen dankbaar type. Ik heb hier niet om gevraagd. Het is een opgave waar ik niet goed voor ben toegerust. Ik lig eerlijk gezegd het liefst op bed.  Maar dankjewel voor de belangstelling.
                   Joost: Ik kan ook nergens iets bedenken. Ik werd net uit de tram gestuurd omdat ik geen mondkapje bij me had. Ik ben toch weer wat op stap. Maar het eten was wel lekker zeg… 
                   Auk: dankbaar dat je gezond bent, he.. gezondheid gaat toch boven geld. En ik heb mijn vogeltje natuurlijk.
Piet: nou ja ik kon dit jaar weer aan iedereen een verjaardagskaart sturen, het is ook fijn dat we elkaar hier even kunnen spreken…
                   Jeck: ik ben dankbaar voor wat ik nog kan met mijn gezondheid. Ik kan overal heen en ik kom iedereen tegen (Juliette ook !) en dan maken we een praatje…
                   Cees: Ik ben dankbaar voor mijn computer, daar heb ik veel plezier van. De uitvinding van de eeuw. Lekker in mijn eigen stoel kijken naar ‘vroege vogels’ of met mijn koptelefoon op luisteren naar een opera. Of een documentaire kijken, ik ben fan van Maarten van Rossum. Zo is het leven, het is niet anders…
                  Juliette: Ik ben dankbaar voor alles, ik bid elke dag voor alles, voor de mensen, de dieren, de planten. Ik ben dankbaar voor mijn vrienden en mijn kinderen. En ik heb nu een hulp die examen moet doen, dan help ik haar met de opdrachten en zij helpt mij. Mijn huis is netjes en we gaan allerlei dingen doen en volgende week krijg ik mijn eerste vaccinatie.
                  Jan Letterie (belde naar aanleiding van zijn verjaardagszang) : Spiritualiteit geeft je rust en blijmoedigheid in je geloof, daar ben ik dankbaar voor en dat ik contact heb met anderen, dat mensen aan je denken…
                  Hanny : Ik ervaar de lockdown eigenlijk niet zo negatief. Natuurlijk is Diana hier zo’n 9 maanden geweest, maar nu ben ik toch al weer een tijd alleen. Ik voel me wel rustiger, niet zo gejaagd. Ik kom een beetje tot rust. Gelukkig heb ik geen corona gehad, ik heb gewoon doorgeleefd. Ik ben niet zo van de regeltjes he.. ik ga nu op een bankje zitten in de stad met wijn in een kartonnen bekertje, gewoon om mensen te ontmoeten, het alleen zijn breekt me wel op. Dan zoek ik een neef op van Cees of ga met mijn kinderen naar het Kralingse  Bos. En natuurlijk heb ik meegedaan voor het promotiefilmpje voor het songfestival “Swingalong”. Je moet je vertier wel een beetje zelf zoeken toch. Je leeft maar één keer, dus leef en geniet !  


Brief van Bernadette

Zullen we deze tijd snel vergeten ? Ik denk het niet.
Ondertussen leven we al meer dan één jaar op afstand van elkaar, met een vreemde dreiging tussen ons in. Hoe het zo gekomen is en hoe het precies gaat aflopen… we weten het niet. 
Maar aan feiten kan je niets veranderen, wel de manier waarop je ermee omgaat… Dus zo proberen we elke keer weer een manier te vinden om  deze tijd vol te houden en soms ook te verklaren of zelfs zin te geven.
Elke keer denk ik wel: wij hebben elkaar als Buurtkerk en eetclub en fantastische voorgangers die ons elke keer weer moed inspreken of mooie dingen meegeven om over na te denken. Stel je voor dat je alleen maar de kranten de TV had… daar word je niet altijd zo vrolijk van en al die mensen die elkaar tegenspreken of weer beginnen met “ja maar” 
Terwijl wij geïnspireerd meekrijgen : “en toch …”

Dus er worden kaartjes gestuurd, telefoontjes gedaan, inspirerende tekstjes verstuurd, wandelingetjes gemaakt, op bankjes gezeten, bedankjes gebracht, nieuwsbrieven gemaakt, lekkers gekookt, kaarsjes gemaakt, inspirerende vieringen samengesteld,  er zijn baby’s geboren, veel kleinkinderen… er is en wordt getrouwd !!
Ook dat maken we allemaal mee, helemaal leuk toch !

Beetje hopen en fantaseren kunnen we ook gewoon : als het een beetje beter gaat willen we jullie weer graag op de Schieweg ontvangen. Misschien wel 6 juni.. onze zoon Sijmen trouwt de dag ervoor met Anne en er komt een grote tent achter op ons grasveld met stoelen, alles op coronaproof afstand … Sijmen zei direct : als jullie willen, doe dan die zondag een Buurtkerkviering aan de Schie !
En is het allemaal toch nog te risicovol, dan nodigen we jullie uit in augustus ! Afgesproken ?

Gelukkig is ook positiviteit besmettelijk.. 
   wat fijn dat dit wel verspreid mag worden !!!

  Bernadette