Kerkdiensten

De komende tijd in de buurtkerk : Pinksteren

24 mei is het Pinksteren, het ‘feest van de Geest’, op de 50e dag na Pasen. Natuurlijk vieren we dat in de Buurtkerk, vooral vrolijk zingend, want zoals het er nu uitziet zullen we dan de nieuwe liedbundel in gebruik nemen.
Wat is de Heilige Geest? Bij God of Jezus/Christus kunnen we ons wel iets voorstellen. Maar wie of wat is de Geest? Met het lied op de hiernaast (695 uit het liedboek) probeer ik er iets van uit te leggen:
Een ademtocht, een zuchtje wind. Je voelt het nauwelijks. En toch word je er even door aangeraakt. En zet het je in beweging. Of een onverwachte lichtstraal van de zon die je even aangenaam treft en uit de schaduw haalt. Zo ontstaat er nieuwe zin, hernieuwde moed. Zo is het pinksterverhaal.
Dit lied vraagt God om Zijn adem te zenden (couplet 1 en 2), die in de volgende twee coupletten ‘Geest’ wordt genoemd. Die adem van God, het stralend licht, hernieuwt. Hij wijst nieuwe wegen, geeft zicht op waarheid (couplet 1), doet de rust hervinden (couplet 2), bant twijfels uit (couplet 3), opent de ogen voor anderen (couplet 4) en geeft vergezichten (couplet 5). Zo is het hele lied een doorgaande lijn van hoopvol gebed.
Precies op de helft van het lied klinkt het woord ‘geroepen’. De  Heilige Geest wordt niet aangeroepen, Veni sancte spiritus, maar wij zelf de geroepenen! God komt in de Geest niet naar ons toe, maar wij worden uitgenodigd bij Hem. Onze tijd is in Zijn hand.
Eerst lijkt het lied erg op de ik-persoon gericht: ‘raak mij aan’, ‘reik mij uw licht’, ‘de Geest die mij aanvuurt’, enzovoort. In het 4e vers wordt dat doorbroken. Daar is het namelijk de Geest van God ‘die mijn ogen opent voor wie nu naast mij staan’. En zo wordt het aspect van gemeenschap, waarop de Geest van Pinksteren altijd gericht is, geopend. In het slotcouplet is het ‘mij’ dan ook ‘ons’ geworden: ‘raak ons aan, geef ons een vergezicht’. Het gaat om het samen.
Katinka