Buurtkerk Oude Westen
& Eetgroep
Nieuws en verhalen in corona tijd

Interview met Cees Poirot


En hoe doet Cees het nu… daar zo op zijn etage in de Lisbloemstraat ?

“Nou ik zit lekker in mijn stoel en luister naar muziek. Dat is ideaal, je toetst het in en het komt vanzelf. “Winter reis” van Schubert, dan zie ik mezelf lopen op blote voeten in de kou, met loslopende honden om me heen… allerlei herinneringen komen boven. Dat gevoel, ik maak er geen drama van hoor, niks aan de hand. Ik zit lekker te luisteren naar de muziek en val dan zo in slaap. Eerst kwam er niemand meer, dan bleven ze op de stoep staan, vragen hoe het ging. Geleidelijk aan gaat het weer. Ze moeten wel respect voor je hebben en je helpen als het kan. Gelukkig mag nu mijn vaste bezoekster weer komen. Ik heb ook geld en wil wel zo’n tablet kopen, maar dan moet er wel iemand mee, die drukte daar kan ik dan niet tegen. Ik heb dat ook uitgelegd hoor, die stress, dan willen ze weer dat en dan weer dat, ik kan daar niet tegen. Ik heb veel geleerd in de loop der jaren. Ik wil het zelf doen, maar ja, dan kom je weer dagen niemand tegen..  

Gelukkig durf ik nou wel weer in de tram, met zo’n kapje op. Dan ga ik een bakkie doen in de stad. Wel op afspraak hoor, want anders zie je niemand en je kan nergens zitten. Alleen is er ook niks aan. Alles is anders, je wordt er doodmoe van, soms begrijp ik er niks van. Soms loop ik een stukje buiten en dan denk ik , Cees dit gaat niet, ga maar gewoon naar huis. Iedereen heeft zo zijn goede en slechte dagen, toch ?

De nieuwsbrieven lees ik wel, zo blijf je een beetje op de hoogte, maar ik vind het niks, wanneer komen we gewoon weer bij elkaar ? Er komt ook iemand van de kerk hier in de buurt een nieuwsbrief brengen, daar las ik een mooi gedicht : boven woorden, boven beelden… (staat hiernaast ) “

Nou Cees, ik schrijf je stukje en luister ondertussen naar Schuberts Winterreise…  mooie muziek, wel wat droevig. Het is goed om je elke keer even te bellen, ook ik ben al een paar keertjes bij je langs geweest.. bedankt voor je mooie gedicht en laten we maar zeggen : volhouden hoor, we gaan vast iets bedenken waardoor we elkaar weer kunnen ontmoeten !!  

Bernadette


Gezellig gaat Bernadette bellen met :



Bert Broman ; Alles goed ? ja hoor… Ik doe lekker rustig aan, Maandags gaan we een beetje naar buiten, dan is het rustiger op straat. Ik mis de Buurtkerk heel erg. Iedereen zien en een praatje maken. Maar ja. Ik ben nu veel aan het schilderen, ik schilder mijn hele leven al. Alles met gevoel, daar word ik blij van… Die kerkdiensten op de app of op de computer, dat is niks hoor, dan zit ik er met mijn dikke vingers weer naast.. maar ik heb wel wat geluisterd ! Stuur maar aan mijn vrouw, die kan het wel (Dus nu is Joke Broman ook aan de Buurtkerkapp toegevoegd)

Hanny … Alles goed ? Nou ja, Diana is hier, die verwacht in augustus haar baby en deze week mag eindelijk haar vriend hierheen komen, dus ik heb het druk ! Ik ga ook weer op de foto, dus dat is weer even wat anders. Ik ben ook al met de metro geweest, dat mondkapje is echt helemaal niks, maar het moet he. Ik heb alweer op een terrasje gezeten hoor .. wel 1,5 meter uit elkaar, dat wel !! Ik luister wel hoor naar de Buurtkerk app, heel leuk ! Maar elkaar wel zien, dat wordt wel even moeilijk toch ?

Bob ..alles goed ? Ja we zijn een weekje naar de Veluwe geweest om op onze kleinzoon te passen en lekker te wandelen..  Binnenkort gaan we proberen met de caravan. Het is lekker om er even uit te zijn. Ik ga wel bij mensen langs hoor of ik bel. Verder zijn we gezond, gelukkig !! en die buurtkerkapp is leuk om van elkaar te horen, inspirerend hoor !

Hanneke  (dochter van Bob en Lily) via app: wil je me aanmelden voor de buurtkerkapp? Ik heb het gemist allemaal, maar ik waardeer zo de kaartjes, echt bijzonder. Ik hoor graag hoe het is met iedereen..

Alied Zijlstra via app: ik kreeg weer zo’n lieve kaart van de Buurtkerk, wat zijn jullie toch ongelooflijk lief en trouw, wil even laten weten dat ik het erg waardeer. Door ook het gele boekje weet ik hoe het met jullie gaat.

Ben Vocking via een kaartje : Heel veel dank voor jullie attente en hartelijke kaart ! Ik denk nog aan jullie ! Blijf gezond , hartelijke groet.

Bea kwam ook even langs bij de Union op haar scooter : “ ik heb het heel druk met appies en bellen, maar het gaat goed. Nu ook weer een beetje op pad en van alles naar iedereen brengen.. leuk om elkaar weer even te zien ! en die diensten die volg ik wel hoor ! zo mooi !

Ans en Piet : zijn er met de camper op uit, een rondje Nederland. Wandelen in Limburg, bij vrienden en familie langs, naar de Veluwe, fietsen door Friesland, met de boot naar Schiermonnikoog (mondkapje doet ook dienst als  pet voor Piet) Groningen … Ans blijft actief met mails sturen met de nieuwsbrief en liturgie, diensten op de website zetten…en natuurlijk een prachtig reisblog maken vol met mooie foto’s https://dromenbeleven.jouwweb.nl/reisblog-2020

Jan Lapoutré (de man die ons vele malen hielp bij het maken van onze liedboekjes, vroeger ook voorganger bij ons..) via een brief : “zonder hulp van buitenaf lukt het onze thuiswonende zoon Talander en mij om de dagen door te komen. Dini kan vrijwel niet meer lopen, Talander maakt dagelijks grote wandelingen met haar in de rolstoel, de huishouding doet Jan. Op de 93 e een huishouden voor 3 personen verzorgen is uitzonderlijk…  Dankbaar voor alles wat wij wel hebben leiden wij een tevreden leven.. “

Marie , hoe gaat het ? “ik ben van alles bezig. Ik kan niet thuis blijven. Ik ga naar Frankrijk met de trein voor 14 dagen. Ik ga familie bezoeken naar een vakantiehuis aan de kust. Ik kan heerlijk Frans praten. Ik help nog wel bij de Pauluskerk om voedsel pakketten uit te delen. Ik kan niet zonder actie, ik heb taallessen gevolgd online bij de volksuniversiteit. Het was leuk om te doen, met een fijne groep. Als alles achter de rug is wil ik een feest geven om elkaar te zien. Ik luister naar de buurtkerkapp ik vind het grandioos leuk gedaan. Ik luister ook naar de dienst van de Paus, ook op een Frans kanaal. Je kan elke ochtend luisteren, dat is een voordeel van de Corona. Het is een extra spirituele ervaring. Je moet positief blijven en een voordeel zien.”

Els stuurde een berichtje naar Ans : Heel fijn dat jij steeds de nieuwsbrieven en de liturgieën doorstuurt . Albert en ik luisteren veel naar de diensten. Zo voel je je toch verbonden met elkaar . Wanneer we elkaar weer zien ? De hartelijke groeten  van Els.


Verhaal van Anke Hesseling :


“Doordat je op jezelf wordt teruggeworpen, kom je wel tot nadenken over jezelf. Ik bedoel als je ze oud bent als ik dan heb je mooie herinneringen, maar denk je ook: nou ik ben er nog. Maar alles gaat misschien nou wel een andere kant op. Het leven is kwetsbaar. Soms leefden we gestrest en nu zijn gedwongen tot nadenken. Ik zal je eerlijk vertellen, ik had ook de angst als ik besmet word is het einde verhaal, maar dat ben ik wel kwijt. Maar ik ben wel heel erg voorzichtig. Ik ga niet het bos in als het weekend is. Ik hield mijn hard vast bij die mensenmassa’s. Ik kwam de deur niet uit en mijn broer is geweest op 1,5 meter afstand om geld te brengen en een wandelingetje te maken. Gelukkig bleef mijn hulp ook komen.  Ik kan niet veel en ben erg snel moe. Ik blijf de hoop houden. Ik was vandaag boodschappen doen lekker op mijn scootmobiel. Ik let wel op dat ik goed drink. Als ik geen fut heb dan denk ik morgen is er weer een dag. Ik heb wel wat contact met anderen, vorige week vrijdag heb ik ook weer even bezoek gehad. Verder ligt alles op zijn gat… en zijn er weinig contacten.

Ik kijk wel op tv naar kerkdiensten. De nieuwsbrief die lees ik en ben wel bang dat we elkaar voorlopig even niet zien.Ik kan heel goed alleen zijn, ik ben altijd alleen geweest, ik voel me ook niet eenzaam.
Ik ben nu wel veel emotioneler, dus als er iets is op tv, zit ik zo te janken.
Ik heb veel houvast aan mijn geloof.Maar het is een lastige tijd, je weet niet wat het wordt.  

Ik speel wel af en toe piano,
de vingers soepel houden,je weet maar nooit !       
Doe iedereen de groeten hoor van mij ! “

Anke Hesseling