Verslagen bestuur en groepen

Vanuit het Bestuur van het Wijkpastoraat( voorzitter Mak)

Over Presentie 2.0
Vrijdag 4 september hadden we een studiedag met de bedoeling om ons werk en organisatie weer eens tegen het licht te houden. Daarbij hoort natuurlijk ook wat we van onze werkers, onze vrijwilligers, onze commissies en ons bestuur mogen verwachten. Doordat er een goede mix van mensen aanwezig was ontstond er een interessante uitwisseling van ideeën. Enkele van de die ideeën deel ik graag met jullie.
Betekenisvol werk begint niet bij grote plannen of methodieken. Het begint bij kleine momenten waarin iemand je aanwezigheid verdraagt. Die momenten tonen hoe wederkerigheid zichtbaar wordt wanneer we kijken naar wat er tussen mensen gebeurt.
Je bent eerst mens, dan pas hulpverlener. In die wederzijdse kwetsbaarheid schuilt de kracht om te komen tot een gelijkwaardige positie.
Contact ontstaat wanneer je de ander zijn ritme volgt, wanneer je niet dwingt tot interactie, maar uitnodigt tot aanwezigheid. Zo ontstaat de mogelijkheid tot echte verbinding en dialoog.
Dialoog is meer dan alleen luisteren naar een monoloog van een ander. Reacties sluiten aan op het verhaal van de ander en in de nabijheid tot de ander.
Nabijheid betekent niet dat er geen grenzen mogen zijn. En de relatie tussen hulpverlener en cliënt hoeft ook geen vriendschapsrelatie te zijn. Meer nog: iemand wordt pas cliënt omdat hij een probleem ervaart en hulp nodig heeft. Door die afhankelijkheid is volledige wederkerigheid hoe dan ook moeilijk.
De nabije hulpverlener kan zichzelf tegenkomen. Door zich kwetsbaar op te stellen en door de cliënt dichtbij te laten komen, kijkt hij in de spiegel van de eigen kwaliteiten en valkuilen.
Reflectie samen met collega’s zorgt voor een evenwicht tussen doordacht en spontaan denken, voelen en handelen.
Als we een samenleving willen die we ‘gemeenschap’ kunnen noemen, waarin mensen mét elkaar leven en niet naast elkaar, dan dienen we ons het besef bij brengen dat wij niet enkel verantwoordelijkheid dragen voor onszelf, maar ook voor elkaar.
De werkelijkheid is relationeel. En met een levende relatiekracht kunnen we misschien dichterbij een gemeenschap komen waarin we met elkaar leven.
Wat doet nu een goede pastor, een goede maatschappelijk werker die een kei is in zijn vak? Ze doen iets anders dan in de boeken staat; iets anders dan ze op school geleerd hebben. ‘Presentie’ is voorbij al die lagen van theorie gaan en aansluiten bij het leven zelf.
Ze werken relationeel. Ze kijken naar de echte mens en wat die behoeft. Daarvoor moet je dichtbij komen, in relatie treden, goed kijken, afstemmen, aansluiten.
Samen met een weldoende omgeving bieden we een plek waar niemand vraagt waarom je er bent, je hoeft er geen klant, cliënt of deelnemer te worden, je mag er gewoon zijn.

Vredeszondag in Assel (Katinka)
Het Buurtkerkweekend viel dit jaar in het begin van de vredesweek.
De viering op zondag stond dan ook in het kader van vrede.
Het was een ander soort viering dan we gewend zijn, maar er ontstonden mooie gesprekken.
Eerst de verjaardagen: Vrijdag vierden we de verjaardag van Monique en nu die van Els, ook komende week jarig. We zongen voor haar, gaven een cadeautje en aten een lekkere, door Judith gebakken cake bij de koffie.
Na een inleiding over de vredesweek was de vraag aan iedereen:  schrijf op een blaadje wat vrede voor jou betekent. In groepjes praatten we daar over door, en weer in de groep vertelden we elkaar over dat gesprek.
Er kwamen een paar heel mooie woorden en gedachten naar voren en een paar daarvan willen we graag door geven:

Vrede:  betekent integer zijn, voor elkaar blijven zorgen
Vrede: Relax, ontspan, laat je agressie los. Het heeft lang niet altijd zin om kwaad te worden en te blijven, het helpt jou en de ander niet. Ontspan, haal diep adem, is het je woede waard?  choose your battles
Vrede: Imagine, stel je voor. Blijf dromen dat het anders kan, die dromen hebben we nodig om het vol te houden.
Vrede: open zijn. Het helpt om zelf open en eerlijk te zijn.
Vrede: respect. Ook al verschillen we van elkaar en van mening, blijf respect voor elkaar houden.
Vrede: liefde, veel liefde. Ik luisterde een podcast over een gesprek met een Oma. Haar kleindochtertje en het kindermeisje waren vermoord. Was de oma boos, wilde zij wraak? Het enige wat ze er tegenover kon zetten was heel veel liefde, was het antwoord. Het is mooi dat zij dat kan. Kunnen wij dat ook proberen? De wereldvrede kunnen wij niet brengen, wel kunnen we heel veel liefde geven.
Vrede: tolerantie en dialoog. Blijf met elkaar in gesprek en leer leven met mensen die anders zijn dan jij en die anders denken dan jij. Dialoog is niet altijd gemakkelijk, soms wil je liever weglopen, maar door in gesprek te blijven leer je de ander misschien begrijpen.
Dan hoef je het niet eens te worden, maar dan begrijp je een beetje waarom de ander zo denkt. Bovendien vind je dan ook overeenkomsten. Dat is mooier dan dat je verschillen blijft uitvergroten. Dat is iets wat politici doen: bij de verkiezingen werd gezegd: stem, stem rechts of stem links, maar stem. Eigenlijk is dat toch al polariseren, je doet mee met het uit elkaar trekken van links en rechts. Je kunt ook zeggen: stem, we hebben jouw stem nodig om samen eraan te werken om iets te betekenen voor bewoners van Nederland….
Vrede: patatje vrede. Iemand kocht afgelopen week een patatje oorlog. Wat een rare naam. Houden we de systemen niet in stand door de taal die we gebruiken? Laten we het ‘patatje vrede’ noemen, dat voelt toch veel beter.
Vrede: gerechtigheid. Vrede kan niet zonder gerechtigheid. Het is niet om de lieve vrede, het gaat wel ergens om.

De conclusie was dat vrede niet alleen gaan om de wereldvrede, maar dat die al begint bij ons zelf: Hoe gaan wij met onze boosheid om, hoe hebben wij respect voor anderen, blijven we in gesprek, zetten we ons in voor gerechtigheid en liefde?
Soms klinkt dat een beetje soft, maar dat is het niet. Jezelf niet opwinden, maar ontspannen; verbinding maken; de dialoog aangaan…. Ga er maar aanstaan. Maar we geloven wel dat ondanks alles liefde en vrede besmettelijk is.

De groepjes hadden er mooie liederen bij gezocht:
Imagine van John Lennon
We benne op de wereld om mekaar te helpen, nietwaar
Van de vrede blijf je dromen uit de Buurtkerkbundel
Tolerantie van Het Goede Doel

Tenslotte staken kaarsjes op voor mensen die overleden zijn, mensen die boos (op elkaar) zijn, voor vrede in het portiek, voor Feijenoord (dat vervolgens wel won…) voor mensen die in oorlog moeten leven, voor mensen die we vrede toewensen, en nog veel meer.
Het was een lange, mooie viering waarin veel met elkaar gedeeld is.

Daarna was er gelukkig tijd genoeg om lekker buiten in het inspiratiebos te wandelen, terwijl Jaap en Kees pannenkoeken bakten.