Buurtkerk Oude Westen & Eetgroep

Verslagen bestuur en groepen

Vanuit het Bestuur van het Wijkpastoraat


In de afgelopen maanden hebben we de nodige feestelijkheden beleeft. Voor de Buurtkerk en de eetclub en de Union als locatie was het 25 jarig jubileum van Katinka natuurlijk een hoogtepunt. Op een andere plek in dit Bulletin wordt daar op teruggekeken. Ook het minisymposium dat we organiseerde was een belangrijk hoogtepunt. Er waren betrokkenen van ons eigen Wijkpastoraat aanwezig, maar belangrijk voor ons waren ook vertegenwoordigers van partnerorganisaties en van financiers. We hebben als organisatie ons op een positieve en professionele manier kunnen etaleren. Ook over dit hoogtepunt zal in dit Bulletin het een en ander zijn vermeld.
In deze tijd van het jaar zijn we druk om aanvragen voor financiële ondersteuning voor het jaar 2023 ‘de deur’ uit te krijgen. Dat gebeurt gelukkig allemaal elektronisch tegenwoordig. Het blijft voor ons altijd lastig om zowel in aanvragen als in rapportages ons werk goed onder woorden te brengen. Toch is het natuurlijk erg belangrijk dat onze financiers begrijpen wat we van plan zijn om te gaan doen en wat we hebben gedaan met het geld dat ze ons toevertrouwde. We zijn daarom als organisatie bezig om na te denken over de essentie van ons werk en hoe dat te beschrijven.
De drie commissies die op dit moment het bestuur ondersteunen gaan steeds beter hun draai vinden. In alle commissies zijn ook één of meer niet-bestuurders als vrijwilliger actief. De  Commissie Communicatie is druk bezig geweest met onder andere de hierboven genoemde hoogtepunten, Commissie Financiën is nu druk met de fondswerving voor 2023 en de Commissie HRM  begint flink opstoom te komen.
Aat de Groot, oktober 2022


Het past niet

Een beetje overstuur kwam ze binnen. Haar betaalpasje deed het niet meer. In de winkel had ze niet af kunnen rekenen, “contactloos niet, en ik kon ook niet pinnen. Gênant was dat toch, bij de kassa. Ik schaamde me dood.” Gelukkig hadden de mensen in de winkel haar geholpen en raadden haar aan een nieuw pasje aan te vragen.
“Wil jij voor me bellen?” Dat wilde ik wel.
De vriendelijk man aan de telefoon vertelde dat ze het beste bij een automaat geld kon pinnen, “Soms doet het pasje het dan weer, zo niet dan moet u naar een servicepunt. Dat kan niet anders omdat u geen internetbankieren over een smartphone heeft.”
Dat snapte mevrouw ook wel, dus ze ging op pad en belde na elke handeling om verslag uit te brengen.
“Ik kan wel geld pinnen, ik heb 20 euro gepind.” Dat gaf hoop.
“Ik ben bij de Hema, maar ik kan nog steeds niet met mijn pasje betalen.” “Dan toch maar naar de bank om een nieuwe aan te vragen.”
Na een tijdje belde ze weer: “Ze hebben me weggestuurd, ze vinden het te duur want een nieuw pasje kost 5 euro. Ze zeggen dat hij het wel doet. Maar dat is toch niet zo? Wat moet ik nu?”
“Ik kom wel naar je toe.”
Bij de bank vertelde ze dat de bankmevrouw eerst verteld had dat ze waarschijnlijk te weinig geld op haar rekening had staan (echt niet), en dat het pasje nu een reset had gehad en het weer deed (echt niet). Toen we samen de bank binnengingen vertelde mevrouw hetzelfde, en na enig heen en weer gepraat besloten we naar een winkel te gaan om het te proberen (de derde dus al).
Het pasje deed het natuurlijk niet, wij weer naar de bank, waar we iets meer dan een uur wachtten, waarna een aardige medewerker in 4 minuten een nieuw pasje aanvroeg.
Mevrouw bedankte hem hartelijk en noemde de bankmevrouw een beetje eigenwijs: “Ik weet toch wel hoe ik met een bankpasje om moet gaan? Ik heb wel geen computer en een duur telefoontje, maar betaal alles contactloos, ik ben niet gek.”
Het past niet
Ze was inmiddels van 11 uur tot 15.30 bezig geweest en ging moe naar huis.
Ik was ook moe….van de ingehouden woede…. tegen arrogante jongedames die bij een bank werken en neerbuigend een vrouw van in de zeventig wegsturen en haar pas helpen als ik met haar mee kom.
Grrr, huppelkutjes zijn het!


Beste allemaal,


Deze keer weer een gezellig herfst bulletin met veel verhalen.
We hebben dan ook niet stil gezeten afgelopen tijd. Feestje Katinka, mini-symposium in BMVier over kinderkansen in West, Buurtkerkweekend… Ook mooie vieringen met soms een flink aantal mensen en soms gewoon gezellig met wat minder. Elke keer weer een hart onder de riem of bemoediging. Met elkaar zingen en praten over wat zingen met je doet, samen zingen schept een band. Maar ook begrijpen dat je ook een band kan hebben door te kijken, naar elkaar of intensief naar gebeurtenissen. De ogen die spreken vanuit het hart… Een bemoediging door te horen dat ‘volhouden en niet opgeven’ soms helpt. Mooi voorbeeld is het verhaal van Katinka’s column in dit bulletin.
Over columns gesproken: Die Lies heeft het toch weer voor elkaar ! Elke keer een column, recht uit het hart. Ook al is ze niet helemaal op orde, de hersenen niet zoals het zou moeten zijn, toch krijg ik ruim op tijd weer een mooi verhaal van haar toegestuurd ! Dank Lies !
En dan de columns van Katinka. Elke maand schrijft ze voor de buurtkrant van het Oude Westen een column. Soms plaatsen we zo’n column ook in ons bulletin. De groep ‘communicatie’ bedacht dat het een mooi plan zou zijn om van alle columns een boekje te maken, dus de columns verzameld, Len Munnik gevraagd tekeningen erbij te maken en…. Maak er maar een mooi boekje van! Voor 25 jaar werken in het Oude Westen een mooi cadeau voor Katinka en een prachtige weergave van wat we verstaan onder ‘presentie in de wijk’.
Wie het boekje niet heeft en wel wil hebben: stuur een berichtje, dan sturen we het op; of kom gewoon een keertje langs en haal het op in de Union!
Voor nu : lees het bulletin:  de columns en verhalen; trek een warme trui aan, steek een kaarsje aan voor mensen aan wie je wilt denken en
ga af en toe naar buiten om een frisse neus te halen.
Op zondag ben je van harte welkom in de Buurtkerk en op woensdag bij de eetclub !!
Lieve groet Bernadette

Lieve allemaal,

De herfst is in het land, al hebben nog lang kunnen nazomeren.
Het wordt steeds vroeger donker en langzaam groeien we er naartoe om meer binnen te zijn dan buiten.
Tja, dan kunnen we mooi dit bulletin weer lezen!
Hierin is het rooster voor de zondagochtendvieringen in de Buurtkerk weer opgenomen. We gaan voort in ons ritme, maar we schuiven in de kerk ook langzaam de bijzondere tijd in van Advent.
Op 6 november staan we stil bij de herdenking van de overledenen. We steken kaarsjes aan en mocht je iemand in het bijzonder willen gedenken, laat het even weten aan Katinka.
Eind november begint de Adventtijd. Katinka, Herman en Jan gaan voor in deze vieringen. We sluiten de advent af met de viering op Kerstavond in de Union, deze begint om 19.30u. Over deze periode krijgen jullie binnenkort nog een brief.
Omdat kerstavond op een zaterdag valt, laten we de zondagmorgen 25 dec. vervallen. Het nieuwe jaar luiden we in met Katinka. Die viering valt precies op Nieuwjaarsdag, dus we hopen dat jullie er allemaal zullen zijn om elkaar de goede wensen over te brengen. Het begint om 11.45u. (Dus we kunnen een kwartiertje langer slapen.)
Op zondag 22 januari is er ruimte voor iets anders dan anders. Peter gaat het voorbereiden. De laatste zondag van januari vieren we het Avondmaal. Wees welkom allemaal!   Hartelijke groeten van Tytsia
Tot slot nog een klein stukje mooie tekst:
“Hiermee had ik moeten beginnen: de hemel.
Een raam zonder vensterbank, kozijn of ruiten.
Een opening met niets daarbuiten maar wijd open.
Ik hoef niet te wachten op een heldere nacht
noch mijn hoofd achterover te buigen,om de hemel te bezien.
Hij is achter de rug, bij de hand en op de oogleden.
De hemel omwindt me strak en tilt me van onderen op.
Zelfs de hoogste bergen zijn niet dichter bij de hemel
dan de diepste dalen.
Op geen enkele plaats is meer hemel dan op enige andere.
…”     Stukje uit een gedicht van Wislawa Szymborska